Reuzen van het oneindig kleine

Volgens schrijver Geert Mak bakken Friese bestuurders er niks van. Dat viel onlangs in de Volkskrant te lezen. Dit soort geluiden doen mij altijd denken aan die ingehuurde roeptoeters die komen vertellen dat we een maakindustrie moeten realiseren en er niet bij vermelden wat we zouden kunnen maken en van welk materiaal. Dat schiet allemaal niet op. Een deel van het probleem is de beperkte visie van het Friese College van Gedeputeerde Staten op de toekomst van deze provincie: het is een land van water en melk. Dat melk heeft weinig perspectief, na het opheffen van het melkquotum zijn melkveehouders zoveel melk gaan produceren dat, niet verrassend, de prijs van melk zo laag is geworden dat een en ander economisch niet meer uit kan. Tel uit je winst met zo’n visie.

De oplossingen zullen uit een andere hoek moeten komen. Om dingen te kunnen maken is materiaal nodig, maar wat te doen wanneer je niet over grondstoffen beschikt? Materialen zelf maken. Mogelijke kandidaten zijn biocomposieten op basis van vlas- en hennepvezels. Van de drie noordelijke provincies is Friesland de enige die helemaal niets hiermee doet. Andere mogelijkheden zijn grafeen, een materiaal van 1 koolstofatoom dik. Onlangs trof ik in de centrale vestiging van de openbare bieb – waar bestuurders niks beters mee weten te doen dan vestigingen sluiten – een boek aan getiteld Nanowetenschap, reuzen van het oneindig kleine. Met daarin de beroemde uitspraak van de grote Amerikaanse natuurkundige Richard Feynman: There’s Plenty of Room at the Bottom. Het lijkt mij dat we het daar maar eens moeten gaan zoeken. Futuristisch? Valt reuze mee. Eind september geeft een onderzoeker verbonden aan het grafeencentrum van de universiteit van Manchester op de tweede dag van het jaarcongres van Wetsus een presentatie over grafeen. Een mogelijke toepassing van grafeen is een membraan dat alleen water doorlaat. Met een dergelijk membraan zou je dan van alles uit water kunnen filteren danwel water aan materialen onttrekken. Of zo’n membraan gebruikt kan worden om water uit mest, melk, grassap en zeewieren te halen weet ik niet, dat zou je moeten uitzoeken en uitproberen.

Ervaring met Wetsus en watertechnologie leert dat nieuwe ontwikkelingen moeten aansluiten bij het bestaande waar mensen zich een voorstelling van kunnen maken. Nanotechnologie en synthetische biologie zeggen veel mensen weinig, gelukkig hebben we een aantal problemen / uitdagingen dicht bij huis zoals mest, melk, grasraffinage en zeewieren waar die nieuwe ontwikkelingen toegepast kunnen worden. Verbreding en verdieping in het verlengde van het bestaande zou je de strategie kunnen noemen. Provinciale politici zouden een inspirerende visie moeten formuleren. De Amerikaanse president John F. Kennedy kreeg zijn landgenoten in beweging met zijn Man on the Moon-project. Van het Friese College van GS valt een dergelijke visie vermoedelijk niet te verwachten, dat zijn toch meer de reuzen van het oneindig geneuzel.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s